Biertje? Waar de rechter naar kijkt als twee merken op elkaar lijken.

Bedrijven investeren vaak flink in hun merk. Logisch, want ze gebruiken een merk om reclame te maken voor een product, of om de herkomst ervan duidelijk te maken. Als een ander bedrijf een soortgelijk product op de markt brengt, en daarvoor een soortgelijk teken gebruikt, kan er sprake zijn van merkinbreuk. Dat is het geval als er verwarring bij de consument kan ontstaan.

Verwarringsgevaar
Hoe beoordeelt een rechter of er sprake is van verwarringsgevaar tussen het merk en het teken van de ander? Hij zal het merk en het teken als een geheel bekijken: het moet gaan om de totaalindruk op de gemiddelde consument, die door het merk en het teken wordt opgeroepen. De rechter houdt daarbij rekening met bijvoorbeeld de onderscheidende en dominerende bestanddelen van het merk en het teken (die worden namelijk over het algemeen het gemakkelijkst onthouden). De rechter moet kijken of de gemiddelde consument de merken met elkaar kan verwarren of een verband tussen de merken legt. Of er overeenstemming is tussen het merk en het teken wordt beoordeeld aan de hand van de volgende drie aspecten, wat een merk betekent (begripsmatig), hoe een woord klinkt (auditief) en hoe het merk eruit ziet (visueel).

Kordaat en Kornuit
Onlangs oordeelde de rechtbank in een kort geding over zo’n merkenkwestie. Grolsch brengt al sinds eind 2013 bier op de markt van het merk Kornuit. Sinds eind oktober 2018 brengt Lidl een biertje op de markt, genaamd Kordaat. Grolsch vindt dat Lidl met de naam Kordaat inbreuk maakt op haar oudere woord- en beeldmerk Kornuit. Zij stelt zich op het standpunt dat Kordaat en Kornuit zowel auditief als visueel op elkaar lijken, doordat de eerste drie letters en de laatste letter hetzelfde zijn, beide uit zeven letters en twee lettergrepen bestaan, en de afwijkende letters een medeklinker gevolgd door twee klinkers zijn.

Lidl stelt zich op het standpunt dat de woorden “kornuit” (vriend, makker) en “kordaat” (vastbesloten) begripsmatig veel van elkaar verschillen en dat dit verschil opweegt tegen eventuele visuele en auditieve gelijkenissen van de twee woorden.

Wat zegt de rechter?
De rechter begint bij de begripsmatige overeenstemming. Daarover oordeelt hij niet. De reden? In deze procedure is niet aangetoond dat de gemiddelde, bier kopende, consument bekend is met de betekenis van de woorden kornuit en kordaat. En dus ook niet dat hij denkt dat deze hetzelfde kunnen betekenen.

Over de klank oordeelt de rechter dat er weliswaar overeenkomsten zijn (beide beginnen met “kor” en eindigen op “t”), maar hij vindt deze overeenkomsten klein, doordat de klanken van de lettergreep waarop de klemtoon ligt (“ui” versus “aa”) overheersen.

En dan de visuele overeenstemming. De rechter oordeelt dat er visueel weliswaar enige overeenkomsten zijn, doordat de eerste drie letters en de laatste letter hetzelfde zijn en de woorden beide bestaan uit zeven letters, maar vindt dat er een te groot verschil is tussen de lettercombinaties “nui” en “daa”. Bovendien zijn de beeldmerken volgens de rechter in hun totaliteit bezien te verschillend van elkaar.

En dus? Geen merkinbreuk
De rechter heeft geoordeeld dat de namen van de biermerken wel overeenkomsten vertonen, maar ook duidelijke verschillen. Er kan daardoor geen verwarring ontstaan en er is dus geen sprake is van inbreuk op het merk van Grolsch. Gevolg van deze uitspraak is dat Lidl voorlopig nog biertjes van het merk Kordaat mag verkopen. Of Grolsch tegen de uitspraak van de rechter in beroep zal gaan of een bodemprocedure start, is bij het schrijven van dit artikel nog niet bekend.

Deze website gebruikt cookies om ervoor te zorgen dat u de beste mogelijke ervaring krijgt op deze website.