Een waardeloos beslag

De schuldeiser die voorafgaand aan het voeren van een juridische procedure zeker wil zijn dat zijn schuldenaar geen goederen ‘kwijtraakt’, heeft een machtig wapen in handen: het leggen van conservatoir beslag. Op die manier wordt (een gedeelte van) het vermogen van de schuldenaar bewaard (lees: ‘geconserveerd’) voor het geval de schuldeiser bij vonnis gelijk krijgt.

Ook op een woning kan conservatoir beslag worden gelegd. Dat klinkt natuurlijk heel verleidelijk; woningen zijn doorgaans veel geld waard. Onder die zware last zal menig schuldenaar snel bezwijken…toch? Nou, niet per se. De schuldenaar heeft van dat beslag in feite opvallend weinig last en kan nog jarenlang ongestoord wonen.

Verkopen en verhuizen
Het beslag wordt pas feitelijk ‘een probleem’ als de schuldenaar zijn beslagen woning wil verkopen. Het in de openbare registers van het kader ingeschreven beslag maakt de woning onverkoopbaar. Wat te doen als schuldenaar? Mijn collega Suzan Rorije schreef al eens een interessant nieuwsbriefartikel over de meest voor de hand liggende marsroute van de jurist: het opheffingskortgeding. Bij JagerKuiper hebben we zeer ruime ervaring met beslag (leggen én opheffen) en nu deed zich onlangs toch een opvallende situatie voor. De casus was als volgt.

Op de woning van mijn cliënte is in 2007 conservatoir beslag gelegd ten behoeve van de beslaglegger (meneer X). In het vonnis toentertijd heeft meneer X gelijk gekregen. Mijn cliënte heeft toentertijd netjes aan het vonnis voldaan zonder dat het huis verkocht hoefde te worden. Toch zijn de beslagen – simpelweg omdat niemand er meer naar om heeft gekeken en het beslag niet vanzelf weggaat – al die tijd wel op de woning blijven rusten. Zoals gezegd: geen probleem, totdat mijn cliënte wilde verhuizen. Gelukkig biedt de wet hier uitkomst in.

Verplichte verklaring
Wanneer een beslag, dat is ingeschreven in de openbare registers van het kadaster, geen nut meer heeft voor de beslaglegger (lees: waardeloos is geworden), dan is die beslaglegger verplicht om te verklaren dat hij geen waarde meer hecht aan het beslag. Dit zodat het beslag kan worden uitgeschreven, ‘doorgehaald’, in de registers. Hierna kan de woning dus weer onbeslagen worden verkocht.

Stevige brief
Dat klinkt allemaal mooi, maar het laat zich raden dat meneer X, veertien jaar ná vonnis, nog altijd weigerde om te verklaren dat het beslag voor hem inmiddels geen nut meer had. Gelukkig kon een stevige brief – waarin ik hem voorhield dat hij op deze manier misbruik van zijn recht maakte en mij geen andere keuze liet dan een kortgedingprocedure te starten als hij zou volharden – hem op andere gedachten brengen.

Deze website gebruikt cookies om ervoor te zorgen dat u de beste mogelijke ervaring krijgt op deze website.