Er zijn veel opties bij incasso, maar het moet wél volgens het boekje
Wachten is vervelend, en wachten op geld waar je recht op hebt is zo mogelijk nog vervelender. Vaak loont het dan om een advocaat in te schakelen. Óók als het lijkt of je van een kale kip probeert te plukken. Suzan Rorije vertelt over een recente zaak.
‘Nog niet zo lang geleden meldde zich bij ons een ondernemer die een slordige 40.000 euro tegoed had van een veehouder. Voor dat bedrag had hij werkzaamheden verricht op het land van de veehouder, maar die betaalde niet. Hij had het geld niet, zei hij. Daarop spraken beide partijen een betalingsregeling af, maar die kwam de veehouder niet na. Toen was er al flink wat tijd verstreken. De ondernemer wist dat de wettelijke handelsrente inmiddels ook al zo’n 15.000 euro was geworden, en zag geen heil in verder overleg. Hij was er klaar mee. En toen kwam hij bij ons.’
Sommatiebrief
‘Bij het incasseren van een schuld komen veel juridische stappen kijken. De eerste stap is altijd een sommatiebrief. Daarin sommen we op wat er gebeurd is en wat de ander verschuldigd is, en geven we iemand een ultimatum om te betalen. Soms helpt de dreiging van juridische stappen al enorm, laatst kwam er nog ergens 20.000 euro los, meteen nadat we een brief stuurden. Maar in dit geval had het nul effect.’
Conservatoir beslag
‘De volgende optie die we hadden, was die van het conservatoir beslag. Daarmee leg je beslag op bezittingen van de ander. Dat kan bijvoorbeeld iemands huis of vervoermiddel zijn, maar dat is meestal niet zo effectief. Het is veel effectiever als je aan iemands geld komt. Bijvoorbeeld schulden die een ander nog bij hém heeft. Afnemers bijvoorbeeld.’
‘In dit geval hebben we meerdere van dat soort beslagen gelegd, uiteraard eerst met toestemming van de voorzieningenrechter. We wisten niet zeker welke bv de melk van deze veehouder afnam, maar met één van onze beslagen hadden we raak geschoten. Het schuldbedrag was door alle bijkomende kosten inmiddels opgelopen tot 60.000 euro.Dat kunnen we niet zomaar op gaan halen bij de afnemer, daar moet eerst een rechter de vordering voor toewijzen. Bij de zitting kwam de schuldenaar niet opdagen. Hij had bij mij al aangegeven er zelf ook zo snel mogelijk van af te willen zijn. Op 3 december zou er daarom een verstekvonnis volgen. Dit gebeurt op het moment dat een gedaagde niet op de aangekondigde zittingsdatum is verschenen.’
Schikking
‘Maar tot ieders verbazing meldde zich op 2 december alsnog een advocaat namens de gedaagde. Nu zou de vordering opeens niet rechtmatig zijn, en er werd gezegd dat de veehouder wel eens failliet zou kunnen gaan als we door zouden zetten. Dat is het moment waarop we onze koers hebben gewijzigd, en zijn gaan onderhandelen. Niemand had belang bij een slepende rechtszaak met veel kosten, en al helemaal niet bij een faillissement van de veehouder. Dat is vaak een persoonlijk drama, en de ondernemer die wij bijstonden, zou daarnaast niet vooraan staan in het rijtje schuldeisers … Uiteindelijk zijn we tot een schikking gekomen. Het bedrag dat onze cliënt nog gekregen heeft, was ruim 55.000 euro. Minder dan waar hij recht op had. Maar flink meer dan wanneer hij het erbij had laten zitten.’