Geen mondkapje – geen werk - geen loon

Er was eens (nou ja vorige maand) een werkgever die een patisserie/chocolaterie/ijssalon met diverse vestigingen runt. Zijn werknemer brengt goederen rond met een transportbus, tussen de verschillende vestigingen van de werkgever maar ook bij leveranciers. De werkgever wil dat hij daarbij een mondkapje draagt. Maar de werknemer wil dat niet. En vindt het ook niet nodig. Hij zegt dat hij zich in deze functie altijd goed aan de 1,5 meter maatregel kan houden voor het geval hij een collega tegenkomt.

De werkgever zegt vervolgens dat de werknemer niet mag komen werken. En ook geen loon doorbetaald krijgt. De twee eindigen voor de rechtbank. Het oordeel van de rechter is helder: de werkgever heeft groot gelijk dat hij de werknemer de toegang tot het werk ontzegt zolang die werknemer geen mondkapje draagt.

De werkgever heeft namelijk een instructierecht. Op de werkgever rust de wettelijke plicht om de individuele belangen van haar werknemers te beschermen door zorg te dragen voor een gezonde en veilige werkomgeving. Een werkgever is dus gehouden om tijdens de pandemie alles te doen wat nodig is en wat binnen haar macht ligt om besmetting van haar werknemers op de werkvloer met het coronavirus te voorkomen. Daarnaast heeft de werkgever een bedrijfsbelang, omdat de werkgever 1.000 productie uren mist door werknemers die door quarantaine of ziekte in verband met het coronavirus niet in staat waren om te werken. Ook moest de werkgever deze werknemers gedurende de quarantaine/ziekte doorbetalen. Daardoor werd de werkgever extra hard getroffen. 

Aan de andere kant heeft de werknemer geen medische of psychische beperkingen aangevoerd op grond waarvan hij het mondkapje niet zou kunnen dragen. Daarbij hoeven werknemers geen mondkapje te dragen gedurende de tijd dat ze in de transportbus rijden, waardoor de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer beperkt is.

 

 

Deze website gebruikt cookies om ervoor te zorgen dat u de beste mogelijke ervaring krijgt op deze website.