Privacyregels vs Bewijsrecht: 1-0

Stel: een medewerker steelt telefoons. Er zijn camerabeelden, een politierapport én twee belastende verklaringen. Dan zou je denken dat ontslag op staande voet terecht is. Toch viste een werkgever in deze situatie achter het net.  

De situatie
Een werknemer wordt gedetacheerd aan een universiteit, en op enig moment blijken er telefoons te ontbreken in het magazijn. De politie ontdekt dat een telefoon via Marktplaats wordt aangeboden. En later worden vier ontbrekende telefoons gevonden in een winkel voor tweedehands spullen. De verkopers verklaren allebei dat zij de telefoons gekocht hebben van werknemer. De universiteit draagt belastende camerabeelden over aan de politie. En er vindt een aanhouding en huiszoeking plaats. De detacherende werkgever zegt de arbeidsovereenkomst per direct op.

De twist
Tijdens de rechtzaak blijkt dat de verklaringen niet in het geding kunnen worden gebracht. Bovendien mogen de camerabeelden niet aan de werkgever verstrekt worden vanwege de privacy. En het politierapport wordt niet afgegeven omdat werkgever geen belanghebbende is.

De uitkomst
De werkgever staat met lege handen. Het ontslag op staande voet is niet rechtsgeldig en werknemer heeft recht op betaling van de gefixeerde schadevergoeding, de billijke vergoeding, én de transitievergoeding. Daarnaast hoeft hij zich niet meer te houden aan het concurrentie- en relatiebeding. Daaraan kan je als werkgever namelijk geen rechten meer ontlenen als je een werknemer ten onrechte op staande voet hebt ontslagen.

 

Deze website gebruikt cookies om ervoor te zorgen dat u de beste mogelijke ervaring krijgt op deze website.