Transitievergoeding bij ziekte: óf de compensatie vervalt, óf de vergoeding zelf
De Miljoenennota 2025 laat een besparing zien van € 380 miljoen en dus is helder dat het kabinet voornemens is de bezuinigingsmaatregel voor werkgevers uit het hoofdlijnenakkoord door te voeren.
Over welke bezuiniging ik het heb?
Het afschaffen van de compensatie voor de transitievergoeding die werkgevers betalen aan werknemers, als die twee jaar ziek zijn geweest. Althans voor werkgevers met 25 of meer werknemers. En wel per 1 juli 2026. Dat is al over 9 maanden. Op dit moment vergoedt het UWV de betaalde transitievergoeding aan alle werkgevers.
Over welke transitievergoeding ik het heb?
Sinds juli 2015 zijn werkgevers (ook) de transitievergoeding verschuldigd als een arbeidsovereenkomst na twee jaar ziekte wordt beëindigd. Veel werkgevers vonden dit niet eerlijk. Zij hebben al twee jaar het loon doorbetaald, een vervangende arbeidskracht moeten betalen en kosten gemaakt voor het re-integratieproces.
Gewoon even niks…
En dus deden werkgevers soms gewoon niks. De loondoorbetalingsplicht stopt namelijk na twee jaar. Maar de arbeidsovereenkomst niet. Die lieten zij dan gewoon bestaan zodat zij geen transitievergoeding hoefden te betalen. Zo’n doorlopende arbeidsovereenkomst wordt ook wel een slapend dienstverband genoemd.
Maar toen kwam de Xella-uitspraak…
En die zorgde ervoor dat werkgevers op grond van goed werkgeverschap mee moeten werken aan de beëindiging van de arbeidsovereenkomst met een zieke werknemer én de transitievergoeding moeten betalen, juist omdat deze werd gecompenseerd door UWV. Ook wel de Xella-verplichting.
Doen werkgevers dat niet, dan kan de rechter ten hoogte van de transitievergoeding een schadeclaim toewijzen en die kan je dan weer niet indienen ter compensatie bij het UWV.
En nu het voornemen tot wetswijziging…
Voor veel werkgevers heeft dit grote gevolgen. Het aantal zieke werknemers en de duur van het dienstverband zijn daarbij belangrijke factoren. Daarnaast is de verwachting dat de discussie die met de Xella-uitspraak werd beslecht weer oplaait. Werkgevers zullen stellen dat zij een dienstverband slapend mogen houden omdat zij geen compensatie meer krijgen.
De vraag is hoe de rechtspraak zich zal ontwikkelen nu een van de belangrijke redenen voor de Xella-verplichting zal wegvallen. De regering stelt dat zij het wenselijk acht dat ook zonder compensatie de transitievergoeding na twee jaar ziekte wordt betaald.
Maar de Raad van State adviseert anders
Onlangs is het advies van de Raad van State op haar website gepubliceerd. En zij komt tot een zeer bijzondere conclusie:
‘De Afdeling adviseert de regering om meer fundamenteel te overwegen de verplichting transitievergoeding bij ontslag wegens langdurige arbeidsongeschiktheid te schrappen en zo de compensatieregeling in haar geheel overbodig te maken.’
Oftewel: geen transitievergoeding voor werknemers die twee jaar ziek zijn geweest en met wie de arbeidsovereenkomst wordt beëindigd.
De reden is dat er van oorsprong een dubbele bedoeling onder de transitievergoeding ligt. Namelijk compensatie voor het ontslag én de transitie naar en andere baan makkelijker maken. Het is volgens de Raad de vraag of deze doelen wel gelden bij een ontslag wegens langdurige ziekte.
Het kan dus twee kanten opgaan
Óf de vergoeding blijft, maar de compensatie valt weg. Of de hele vergoeding is straks niet meer verplicht. We houden je op de hoogte!